برای یک صادرکننده فلزات (مثل کنسانتره مس، شمش، مفتول آلومینیوم و…) انتخاب روش رفع تعهد ارزی اهمیت زیادی دارد، چون معمولاً ارزش صادرات بالاتر است و حساسیت روی منشأ کالا، ارزش اظهاری و بازگشت ارز بیشتر است.

مقایسه عملی روش‌ها:

برای مثال: صادرات ۱ میلیون دلار مفتول آلومینیوم

سناریو ۱: صادرکننده خودش واردات دارد

این صادرکننده به ماشین‌آلات خط تولید، مواد اولیه و قطعات نیاز دارد. معمولاً واردات در مقابل صادرات خود می‌تواند گزینه مناسبی باشد، چون:

• خودش واردکننده است،
• کنترل اسناد بیشتر است،
• وابستگی به شخص دیگر کمتر می‌شود.

سناریو ۲: صادرکننده فقط صادرات دارد

مثلاً تولیدکننده‌ای است که واردات ندارد. ممکن است کوتاژ را به واردکننده‌ای که ثبت سفارش دارد واگذار کند یا از روش‌های رسمی فروش ارز طبق مقررات روز استفاده کند.

مدارکی که معمولاً باید مرتب باشد

• کارت بازرگانی معتبر
• اظهارنامه صادراتی و کوتاژ
• فاکتور فروش
• قرارداد فروش خارجی
• اسناد حمل (بارنامه و…)
• گواهی مبدأ در صورت نیاز
• اسناد مربوط به منشأ کالا (در کالاهای حساس)
• اطلاعات ثبت سفارش واردکننده (در واگذاری)

نکته مهم برای فلزات

در کالاهایی مثل مس و آلومینیوم، قبل از صادرات بهتر است موارد زیر بررسی شود:

1. HS Code دقیق چیست؟
2. کالا مشمول محدودیت یا مجوز خاص هست یا نه؟
3. ارزش پایه گمرکی و ارزش اظهارشده منطقی است؟
4. مسیر رفع تعهد ارزی از ابتدا مشخص شده است؟